[صفحه اصلی ]   [ English ]  
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
درباره ما::
اساتید::
دانش آموختگان::
گالری::
اخبار و گزارشات کوتاه::
اخبار همایش::
خبرگزاری ها::
دبیرخانه کانون::
فرم ها::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
اطلاعات تماس

AWT IMAGE

آدرس: تهران، میدان رسالت، خیابان هنگام، دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشکده مهندسی مکانیک

کدپستی: 13114-16846

صندوق پستی: 163-16765

موبایل:09120348601

تلفن: 02177240092 

فکس: 02177240092

پست الکترونیکی:

 afcmech@iust.ac.ir

..
:: مصاحبه با جناب مهندس بهزاد موسوی ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۴/۷/۶ | 

  باسمه تعالی

  مصاحبه با مهندس موسوی

  لطفا توضیح دهید که چطور شد که دانشگاه علم و صنعت و رشته مکانیک را انتخاب کردید.

  یک روز به منزل یکی از آشنایان رفتیم. من جذب ملک ایشان شدم و سعی می‌کردم به دید مهندسی آنجا را ببینم. دفعه بعد من به یک کارخانه سیمان رفتم و طرز رفتار و کردار مهندسان کارخانه سیمان را خیلی پسندیدم و خیلی دوست داشتم که مهندس بشوم. در سال 1362 در کنکور شرکت کردم. دو اولویت اول من برق دانشگاه شریف و علم و صنعت بود که من قبول نشدم و بعدها خداروشکر کردم. چراکه متوجه شدم من هیچ علاقه‌ای به رشته برق و الکترونیک ندارم. من در اولویت سوم خود که مکانیک علم و صنعت بود به لطف خدا قبول شدم.

  دوران دانشجویی شما چطور بود و چه خاطره‌هایی از آن دوران دارید؟ 

  من در کلاس‌هایی که صبح زود تشکیل می‌شد، به موقع حاضر نمی‌شدم. مخصوصا در کلاس‌هایی که ساعت 8 صبح برگزار می‌شد، همیشه با تاخیر شرکت می‌کردم. دروس ترم اول ما را دانشگاه انتخاب می‌کرد و من در ترم اول از آنجاییکه نمره‌های بالایی را در کنکور کسب کرده بودم، نیازی به گذراندن دروس پیش‌دانشگاهی نداشتم و می‌بایستی که 15 واحد را می‌گذراندم. در ترم سوم که برای انتخاب واحد به دانشگاه رفتم، جمعیت کثیری از دانشجویان پشت در دانشگاه تجمع کرده بودند که با باز شدن درب دانشگاه وارد شوند. ولی من طبق معمول سال 8.15 به دانشگاه رسیدم و دوستان می‌گفتند که من خیلی دیر رسیده‌ام و چند ساعتی باید صبر کنم تا وارد دانشگاه شوم. ولی نگهبان آمد و گفت که به ترتیب اسامی خوانده شده دانشجویان باید وارد دانشگاه شوند. به شکل ناباورانه‌ای، اسم من سومین نفری بود که برای ورود به دانشگاه خوانده شد و این یکی از خاطره‌های خوب من محسوب می‌شود.

  خاطره دیگر مربوط به یک مصاحبه رادیویی است که یک گزارشگر رادیو به دانشگاه آمده بود و از من درخواست کردند که با آنها مصاحبه کنم و قرار بود آن مصاحبه بعد از صحبت‌های معاون وزیر از رادیو پخش شود. من هم در آن مصاحبه در مورد بودجه آموزشی و تکمیل نشدن خوابگاه دانشجویی دانشگاه علم و صنعت به دلیل کسری بودجه صحبت کردم و پس از پخش این مصاحبه، بودجه‌ای برای تکمیل خوابگاه دانشجویی به دانشگاه تعلق گرفت.

  خاطره دیگر در مورد نمره ریخته‌گری من بود که بدون در نظر گرفتن نمره مدل سازی اعلام شده بود و بر روی معدل من تاثیر گذاشته بود. با اینکه اساتید کتباً اعلام کرده بودند که این نمره به اشتباه اعلام شده است، ولی امکان تغییر آن وجود نداشت. با اینکه این یک خاطره تلخ برای من بود، ولی زمانی که سلامت سیستم آموزشی دانشگاه را مشاهده کردم، تلخی آن برای من از بین رفت.

  پس از فارغ‌التحصیلی چطور وارد بازار کار شدید و چه کارهایی را انجام داده‌اید؟

  من پس از فارغ‌التحصیلی بلافاصله پیشنهاد همکاری داشتم. یک آگهی در روزنامه چاپ کردم و مدتی بعد آنقدر تعداد پیشنهادهای کاری زیاد بود که خودم هم نمی‌دانستم کدام را باید انتخاب کنم. به هر حال یک مورد از پیشنهادات را انتخاب کردم و مشغول به کار شدم.

  شروع کار من با برنامه‌ریزی فنی بود و مدیر تعمیر و نگهداری بوده‌ام و به طور مستمر در بخش R&D فعالیت داشته‌ام و در حال حاضر هم در بخش انرژی و تحقیقات مشغول به کار هستم. این واحد در چارت این شرکت نبود و من مدل آن را ایجاد کردم و گفتم که این شرکت باید این واحد را داشته باشد چراکه انرژی یک موضوع روز است. من پروژه‌هایی از جمله نصب خطوط تولید، جابه جایی خطوط تولید، طراحی و ساخت ماشین‌آلات، کوره رنگ و ... را انجام داده‌ام. همچنین در راه‌اندازی 3 کارخانه همکاری کرده‌ام. در حوزه انرژی و کاهش مصرف آب نیز پروژه‌های زیادی انجام داده‌ام. زمانی که اوج کمبود آب بود، ما مصرف آب کارخانه را 40 درصد کاهش دادیم. پس از آنها یک سری کارهای مشاوره‌ای انجام دادم و در حال حاضر نیز به عنوان مشاور چند شرکت مشغول به فعالیت هستم. علاوه براینها بر روی سند خودرو کار تحقیقاتی انجام دادیم و سپس بر روی پروژه‌های ملی کار کردیم. به طور مثال در پروژه شناسایی محصولات استراتژیک در کشاورزی، از بعد صنعتی، راهکارهایی را برای آنها یافتیم.

  نظرتان درباره ی تشکیل کانون دانش آموختگان مکانیک در علم و صنعت چیست؟

  از نظر روانشناسی، این چنین گردهمایی‌هایی یک تجدید و احیای سلامت را به همراه دارد. با برگزای چنین جلساتی، ما بخش سلامت وجود خود را پالایش و پیرایش می‌کنیم. یکی از محسنات دیگر کانون، نتایج واقعی زندگی ماست، اینچنین که خیلی از ما در حال انجام پروژه‌های زیادی هستیم و در بسیاری از موارد نیاز به افرادی داریم که دارای توانمندی و تجربه باشند ولی ما آنها را نمی‌توانیم پیدا کنیم. در این کانون، ما می‌توانیم دوستان باتجربه خود را پیدا کنیم. زمانی‌که تجربه‌های ما در کنار یکدیگر قرار گیرند، خروجی بزرگتری را خواهند داشت. درواقع ما می‌توانیم بایکدیگر تعامل کنیم و دانش‌های پراکنده و جزیره‌ای خود را در کنار همدیگر قرار دهیم و نتیجه بهتری را کسب کنیم. مورد بعدی این است که جلسات کانون می‌تواند کمک کند افراد، ایده‌هایی که آزاد از میز و صندلی است را خیلی راحت به یکدیگر منتقل کنند. درواقع کانون می‌تواند یک زمینه توسعه علمی در زمینه مکانیک را در کشور ایجاد کند. به نظر من وضعیت ایده‌آل این است که سالی یکبار مهندسان مکانیک کل کشور یک گردهمایی داشته باشند و مهندسین مکانیک دانشگاه علم و صنعت هر سه ماه یکبار یک گردهمایی داشته باشند. در کانون، ما باید انگیزه‌هایی بدهیم که بچه‌های نخبه و با استعداد ما، به رشته‌های دیگر بروند و بدرخشند و فارغ‌التحصیل بشوند.

  یکی از مواردی که در رشته مکانیک باید به آن توجه کرد، آموزش زبان انگلیسی است که دانشجویان مکانیک باید در این زمینه مهارت داشته باشند و ما باید زبان واقعی را به دانشجویان مکانیک بیاموزیم. همچنین مورد دیگری که باید در حوزه مکانیک به آن بپردازیم، اقتصاد است. ما باید نگاه کلان به اقتصاد را به دانشجویان مکانیک خود بیاموزیم. زیرا اگر متخصص ما نگاه کلان به اقتصاد نداشته باشد، از نگاه خرد به مسائل توجه خواهد کرد و مصلحت‌های جامعه را به خوبی درک نخواهد کرد. بهتر است این موضوع به عنوان یک درس اختیاری در دوره کارشناسی و یا کارشناسی ارشد به دانشجویان ارائه شود.

  اصل شکل‌گیری این کانون خیلی خوب است و نباید اجازه داد که گرایش‌های غیر علمی در آن رخنه کند. یکی از کارهای خوبی که می‌شود در کانون انجام شود، قدردانی از اساتید است. برای یک استاد هیچ چیز بالاتر از قدردانی نیست. اگر از بزرگانمان، همیشه تشکر کنیم، مملکت ما رشد خواهد کرد. هر زمان از بزرگانی که برای مملکت ما خدمت کرده‌اند، تقدیر کنیم، قدمی را در جهت رشد جامعه برداشته‌ایم.

  دروسی که در دوره کارشناسی گذراندید، به چه میزان به شما کمک کرد؟

  به نظر من پروژه پایانی خیلی اهمیت دارد و کسانی که پروژه پایانی را از دوره تحصیلی دانشجویان حذف کردند، کار بسیار اشتباهی انجام دادند. زیرا دانشجویان در پروژه پایانی متوجه می‌شوند که چه مقدار از دروس دوره خود را به خوبی فراگرفته‌اند. یک مهندس باید حرف برای گفتن داشته باشد و اعتماد به نفس بالایی داشته باشد. دانشجویان با انجام دادن پروژه پایانی، اعتماد به نفس خود را تقویت می‌کنند.

  من پس از فارغ‌التحصیلی، مقطع کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی را هم گذراندم. درواقع درس را باید فهمید و صرف حضور در کلاس مهم نیست و اصل موضوع باید فراگرفته شود. در صورتی که اصل دروس عمیقا درک شود، حتما مفید واقع خواهد شد.

  دوست دارید در روز همایش چه کسانی را ملاقات کنید؟ 

  من دوست دارم چند نفر از اساتید از جمله دکتر میراحمدی را ببینم. دکتر میراحمدی شخصیت علمی مستقلی بود. همچنین دکتر حق‌پناهی هم شخص ویژه‌ای در دانشکده مکانیک هستند و یک پویایی و تحرک خاصی داشتند. دکتر تقوی، دکتر منتظری، دکتر بیدآبادی و آقای پاریاب را نیز دوست دارم که در روز همایش ملاقات کنم. 

دفعات مشاهده: 690 بار   |   دفعات چاپ: 301 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

کد امنیتی را در کادر بنویسید >
   
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ارسال به دوستان
Persian site map - English site map - Created in 0.245 seconds with 941 queries by yektaweb 3505